Podróże z North Bus – Bielefeld

North Bus, Busy do Bielefeld

   Bielefeld to osiemnaste co do wielkości miasto w Niemczech położone w regionie Ostwestfalen-Lippe, nieco ponad 100 kilometrów na zachód od Hanoweru. Miasto jest siedzibą wielu międzynarodowych firm, takich jak Dr. Oetker, Gildemeister czy Schüco. Posiada też uniwersytet i kilka szkół technicznych. Bielefeld słynie z Instytutu Betel i z żartobliwej teorii spiskowej, mówiącej, że Bielefeld nie istnieje. Zarządzający miastem powiedzieli dość i wyznaczyli nagrodę miliona euro dla tego, kto faktycznie dowiedzie, że Bielefeld nie istnieje. Koncepcja ta została wykorzystana w marketingu miasta. Jeśli chcesz udowodnić, że Bielefeld rzeczywiście nie istnieje i zgarnąć milion euro zarezerwuj przejazd z Polski do Niemiec. Najwygodniejszą formą transportu z Polski do Bielefeld jest podróż busem z adresu pod adres z firmą North Bus. Busy z Polski do Niemiec stają się coraz bardziej popularne ponieważ są dobrą alternatywą dla lotów. Niewielka liczba przewożonych pasażerów, większe auta, dostępność płynów odkażających i maseczek oraz regularnie ozonowane pojazdy sprawiają, że nasi klienci czują się bezpiecznie.


   Bilefeld, często nazywane „miastem lnu” otrzymało prawa miejskie w 1214 r. Miasto założył hrabia Hermann IV z Ravensbergu w celu ochrony przełęczy biegnącej przez Las Teutoburski. W 1647 roku Bielefeld znalazło się pod panowaniem Brandenburgii, a potem przez chwilę pod panowaniem Prus. W XVI wieku zaczął się tu rozwijać przemysł tekstylny, a w 1851 roku zbudowano pierwszą, dużą, zmechanizowaną przędzalnię. Lata sześćdziesiąte XIX wieku to rozwój przemysłu hutniczego w tym regionie. Między 1904 a 1930 rokiem otwarto okazały dworzec kolejowy, teatr miejski, a także salę koncertową Rudolf-Oetker-Halle, słynącą z doskonałej akustyki. W 1923 r. podczas inflacji w Republice Weimarskiej, Bielefeld było jednym z kilku miast, w których drukowano interesujące i cenne banknoty ze wzorami na jedwabiu, lnie i aksamicie. Banknoty te zostały rozesłane po całym świecie przez Bielefeld Stadtsparkasse na początku lat dwudziestych. Dziś znane są wśród kolekcjonerów jako Stoffgeld czyli pieniądze wykonane z tkaniny.
   W czasie II wojny światowej miasto zostało znacznie zniszczone wskutek bombardowań. Ze względu na obecność koszar zbudowanych w latach trzydziestych XX wieku oraz położenie przy głównej autostradzie wschód-zachód w północnych Niemczech, po II wojnie światowej Bielefeld stało się miejscem strategicznym i siedzibą dowództwa bojowego brytyjskiej armii Renu. Do lat osiemdziesiątych XX w. w koszarach, a także w szkołach, sklepach, mesach oraz kilku osiedlach, obecna była duża liczba Brytyjczyków. Obecność Wielkiej Brytanii została znacznie ograniczona po zjednoczeniu Niemiec, a większość infrastruktury zniknęła z biegiem czasu.
   Oprócz produkcji sprzętu AGD oraz różnych gałęzi przemysłu ciężkiego, firmy z Bielefeld produkują żywność (Dr. Oetker), wyroby skórzane, tworzywa sztuczne (Möller Group), odzież i tekstylia (Seidensticker). Uniwersytet w Bielefeld został założony w 1969 roku, a w gronie pierwszych wykładających tam profesorów był znany, niemiecki socjolog i filozof, Niklas Luhmann. Inne instytucje szkolnictwa wyższego to Seminarium Teologiczne Bethel (Kirchliche Hochschule Bethel) oraz Uniwersytet Nauk Stosowanych w Bielefeld (Fachhochschule Bielefeld), który oferuje 21 kursów na 8 różnych wydziałach i słynie na całym świecie ze swojej szkoły fotografii.
   Charakterystycznym punktem orientacyjnym Bielefeld jest Zamek Sparrenburg, zbudowany w latach 1240-1250 przez hrabiego Ludwiga von Ravensberg. Zarówno wieża o wysokości 37 metrów jak i katakumby zamku są otwarte dla zwiedzających. Innym równie charakterystycznym dla Bielefeld miejscem jest Stary Ratusz (Altes Rathaus), zbudowany w 1904 roku, nadal pełni tę funkcję. Jego fasada nawiązuje do tzw. Weserrenesansu i zawiera elementy różnych stylów architektonicznych, w tym gotyku i renesansu. Częścią tego samego zespołu architektonicznego co Stary Ratusz jest Teatr Miejski (Stadttheater). Tuż obok można także zobaczyć szereg odrestaurowanych kamienic z XVI i XVII wieku z godnymi uwagi fasadami w stylu późnego gotyku i renesansu. Najstarszym kościołem miejskim jest Altstädter Nicolaikirche. Jest to gotycki kościół halowy o wysokości 81,5 m. Najcenniejszym skarbem Altstädter Nicolaikirche jest rzeźbiony ołtarz z Antwerpii, ozdobiony 250 figurami. Wewnątrz znajduje się również cenny ołtarz skrzydłowy z 13 obrazami, zwany Marienaltarem. Ołtarz kościoła w Bielefeld z około 1400 r. należy do najwybitniejszych dzieł niemieckiego średniowiecza. Dwa z ołtarzy, „Biczowanie” i „Ukrzyżowanie”, znajdują się obecnie w kolekcji Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Inne ważne zabytki kulturowe regionu to muzeum sztuki (Kunsthalle), sala koncertowa Rudolfa Oetkera (Rudolf-Oetker-Halle) i miejski ogród botaniczny (Botanischer Garten Bielefeld). W Bielefeld swoją siedzibę ma także znany chór dziecięcy (Bielefelder Kinderchor), założony w 1932 roku.
   W związku z epidemią koronawirusa, wybierając się w podróż busem do Niemiec należy podjąć dodatkowe środki ostrożności w postaci jak najczęstszego mycia i dezynfekowania rąk, zakrywania ust i nosa maseczką, a w przypadku gorszego samopoczucia i przyjęcia leku na gorączkę poinformowanie o tym fakcie obsługi. Więcej informacji na temat aktualnych zaleceń na stronie: www.gov.pl/web/koronawirus.auta